Veel, vet, en vies. Een familietraditie om te herinneren.
Start ยป Herinneren ยป Hoe rituelen helpen kunnen zijn

Hoe rituelen helpen kunnen zijn

De maand november is een maand om te herinneren. Je hebt er speciale dagen voor zoals Allerzielen en Eeuwigheidszondag waarbij overledenen worden genoemd en herdacht in de kerk (lees hier meer). Er zijn ook andere dagen in het jaar waarop je speciaal aan iemand denkt. De verjaardag van iemand die je mist is zoโ€™n bijzondere gelegenheid of juist de sterfdag. Het zijn momenten die ons helpen om herinneringen levend te houden.

Een familietraditie

Hoe een traditie ontstaat, is af en toe een raadsel. Soms gebeurt het gewoon. Zo haalt een familie ieder jaar ‘veel, vet en vies’ bij de snackbar. Achter deze familietraditie zit een verhaal achter zoals achter iedere oude of nieuwe traditie een verhaal is te vinden. De familie zat te wachten in het ziekenhuis toen duidelijk werd dat het definitieve afscheid was gekomen. Op deze laatste dag lieten ze patat ๐ŸŸ ๐Ÿ” ๐Ÿ— aanrukken in het ziekenhuis, want je moet toch wat eten samen. Maar daardoor werd het het ritueel wat iedereen zich herinnert. Zo was die laatste avond toen iedereen zat te wachten in het ziekenhuis.

Het eerste jaar na het overlijden werd besloten om het te markeren met dat wat ze samen in het ziekenhuis hadden gedaan: veel, vet en vies uit de patatzaak. Het is een mooi moment om dat als familie mee te maken.

Hoe hou je de herinneringen vast?

De mens is een bijzonder wezen. We hebben rituelen nodig om met veranderingen om te gaan, om verlies een mooie omlijsting te geven en om samen te herinneren.

Soms raken rituelen hun diepe betekenis kwijt. We eten wel samen patat, maar we praten niet. We komen wel bij elkaar op iemands verjaardag, maar we halen geen herinneringen op.

Vraag voor de volgende keer aan iedereen om iets mee te nemen waarmee je een geliefde herinnert. Of het nu een foto of een ander voorwerp met een verhaal is, een favoriet liedje of een anekdote. Zo maak je ruimte om de herinneringen levendig te delen. Nog steeds doe je wat je ieder jaar doet, maar het is ook weer terug bij waar het eigenlijk voor is bedoeld: we herinneren. Door het delen van de herinneringen brengen we onze geliefde weer terug in onze gezamenlijke wereld. Zo houden we de herinneringen levend.

Welke traditie hebben jullie?

Iedere familie heeft een andere traditie. Het jaarlijkse weekendje weg met de vriendengroep is nu met een groep waar iemand wordt gemist. Zoโ€™n weekend is dan ook weer een moment om herinneringen levend te houden.

Welke traditie heb jij om een geliefde te blijven herinneren? Deel het in de reacties๐Ÿ‘‡๐Ÿผ onder dit artikel!

Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties