Schuldgevoel na een tragisch verlies
Start » Rouwen » Schuldgevoel na een tragisch verlies

Schuldgevoel na een tragisch verlies

Rouwen is voor veel mensen een eenzame aangelegenheid. Als een verlies het gevolg is van bijvoorbeeld een misdrijf of suïcide kunnen rouwenden nog meer in een isolement terecht komen. Zowel iemand die zo’n verlies met zich meedraagt als de omgeving kan het lastig vinden om ermee om te gaan.

Olifant in de kamer

Als rouwende kan je het gevoel hebben dat er misschien iets mis is met jou, je gezin of je relatie. Dat dat een oorzaak is waarom er iemand niet meer is. Er zijn in ieder gezin verhalen die je liever niet deelt en er zijn vragen waar je zelf ook geen antwoord op hebt.

De omgeving kan de spreekwoordelijke olifant in de kamer ervaren: iedereen weet dat er iets is, maar niemand durft het aan te raken of te bespreken. Hierdoor kan een rouwende in stilte achterblijven.

Gemis is hetzelfde

Stel jezelf eens de vraag of het gemis minder zou zijn als iemand door een andere oorzaak zou zijn overleden. Eigenlijk is bijna altijd het antwoord op die vraag nee.

Deze vraag is belangrijk omdat deze je helpt om een verlies in perspectief te zien.

Schuldgevoel

Bij rouw wordt regelmatig het woord schuldgevoel genoemd. Iemand voelt zich ergens schuldig aan het overlijden van een dierbare. Je had dingen anders willen doen, misschien had je moeten zien dat iemand niet lekker in zijn vel zat of dat iemand verkeerde vrienden had. Had je niet kunnen ingrijpen? Of had je het niet op een of andere manier kunnen voorkomen?

De vragen kunnen je voortdurend aanklagen en je opsluiten in een schuldgevoel om het verlies.

In gesprek

Het is goed om dit eerlijk te bespreken met bijvoorbeeld een rouwbegeleider. Zo’n gesprek kan zomaar als volgt gaan:

Rouwende: Mijn partner heeft zelfmoord gepleegd. Ik voel me er schuldig om.
Begeleider: Heb je ooit iets gedaan met de bedoeling om je partner te beschadigen?
Rouwende: Nee! (dit is nagenoeg altijd het antwoord).
Begeleider: Schuld gaat over een verkeerde daad, over de bedoeling om iemand te beschadigen. En daar gaat het bij jou niet om. Misschien moet je het woord ‘schuld’ niet meer voor jezelf gebruiken. Je hebt een groot verdriet door het verlies van je partner en je maakt het verdriet groter door het ‘schuld’ te noemen. Zo raken je gevoelens nog meer in de war.
Rouwende: Echt? Zo heb ik er nog nooit naar gekeken.
Begeleider: Zijn er dingen waarvan je had gewild dat ze anders waren gegaan?
Rouwende: Oh, absoluut.

Hier komt ruimte voor rouw, voor herinneringen en verdriet in plaats van schuldgevoel. Die ruimte is nodig om rouwarbeid te verrichten: Het aanvaarden van de waarheid van het verlies, het ondergaan van de pijn van het verdriet, het aanpassen aan een nieuw leven en het verlies een plaats geven, de draad van het leven weer oppakken. Lees meer over rouwarbeid in dit artikel »

Abonneer
Laat het weten als er
guest

0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

E-boek Rouwtijd Gratis

"Moet ik nu wel vragen naar het overlijden van haar partner of toch maar niet?" "Wat moet ik eigenlijk zeggen?"  Het ongemak zullen velen herkennen als er iemand in de omgeving is die geconfronteerd is met verlies en rouw. Wat moet je doen?

'ROUWTIJD' ontvang je gratis bij aanmelding voor onze maillijst.

Rouwtijd aanmelden

Naam(Vereist)
Toestemming(Vereist)

E-boek Rouwtijd