219 dagen verzuim. Maar over wie hebben we het eigenlijk?
De afgelopen weken kwam het cijfer weer een paar keer voorbij. Medewerkers zouden na een ingrijpend verlies gemiddeld 219 dagen afwezig zijn. Kosten voor de werkgever: 88.000 euro. Zo’n getal blijft hangen. En het doet precies wat het moet doen, want iedereen heeft er meteen een mening over.
De één gebruikt het om te zeggen: zie je wel, rouwbeleid is hard nodig. De ander wuift het weg: overdreven, ik ken niemand die zo lang thuis heeft gezeten.
Dezelfde olifant, andere kamer
Wat me opvalt is dat beide groepen naar dezelfde olifant in de kamer wijzen, zonder zich af te vragen welke olifant daar nu eigenlijk staat.
Want over wie hebben we het? Over iemand die na het overlijden van een partner volledig ontregeld raakt? Over iemand die jaren eerder al vastliep en bij wie dit verlies de druppel is? Of over een collega die vooral wat ruimte en begrip nodig heeft en daarna gewoon weer verder kan?
Dat zijn drie totaal verschillende mensen. Weet je niet over wie je het hebt, dan bouw je beleid op aannames.
Honderdduizenden verhalen
Vorig jaar overleden er in Nederland zo’n 173.000 mensen (CBS, voorlopige cijfers 2025). Ieder van hen liet iemand achter. Een partner, een kind, een collega, de buurman verderop. Tel je die allemaal bij elkaar op, dan gaat het om honderdduizenden mensen die iets te verwerken hebben.
De meesten van hen zijn na de uitvaart en een paar weken erna gewoon weer aan het werk. Die 219 dagen gaan niet over hen.
Ze gaan over een kleinere groep. Over mensen die hun hele toekomstbeeld kwijtraken en voorlopig alleen nog energie hebben om overeind te komen. En om overeind te blijven. Ik weet hoe dat voelt, want ik ben zo iemand geweest.
Luister je naar die verhalen, dan merk je al snel dat er niet één beleid is dat voor iedereen werkt.
Cijfers zonder toelichting zijn onbruikbaar
Daarom een oproep aan iedereen die deze getallen deelt: zet er alsjeblieft bij waar ze over gaan. Doe je dat niet, dan ontwikkel je als organisatie rouwbeleid dat langs de mensen heen schiet. Of je huurt een rouwexpert in voor een probleem dat je nooit hebt onderzocht.
En dan nog iets. Rouw gaat niet alleen over de dood. Het gaat over alle vormen van verlies. Een scheiding, een diagnose, een kind dat niet komt, werk dat wegvalt. Als je cijfers gebruikt om beleid te maken, heb je niet alleen de juiste cijfers nodig, maar vooral de juiste vraag.
Bij de koffieautomaat
Wat er wel nodig is: aandacht, een menselijke maat en een onderzoekende houding. Bij de koffieautomaat. In het teamoverleg. Tijdens het functioneringsgesprek. Daar ontstaat ruimte voor wat er echt speelt, en pas daarna kun je iets bedenken dat werkt.
Rouw laat zich niet wegorganiseren naar een expert of een beleidsdocument. Wat rouw van je vraagt, is durven blijven. Blijven vragen, blijven luisteren, blijven staan naast iemand die het even niet weet.
Begin met een gesprek
Wil je als werkgever iets doen aan verzuim na verlies? Vraag jezelf dan eerst af wie er in jouw team daadwerkelijk vastloopt en wie vooral tijd nodig heeft. Dat verschil vind je niet in een grafiek.
Zolang je dat gesprek niet durft te voeren, blijft rouw iets van verzuimcijfers en gemiddelden. En daarmee los je niets op.
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
Of rouw je nu zelf raakt of dat je iemand kent die rouwt, je kan zoekende zijn in wat je nu moet doen. In onze tweewekelijkse nieuwsbrief delen we unieke informatie over Rouw & Verlies en over Erven & Nalaten.
De mails die we schrijven zijn in toegankelijke taal en toch gaat het over grote en belangrijke thema's. Daarom maken we al dat ingewikkelde graag gemakkelijker voor je. En we helpen je met deze informatie zo concreet mogelijk zodat jij er iets mee kan doen.